Hate Crime

Het zal je maar gebeuren. Je bent fanatiek en vooral interactief liefhebber van het “Internet”. Vanaf het begin (het begin van het Internet dus) loop je vooraan, laat je je stem horen, doe je dat zonder vrees voor je leven. Gewoon onder je eigen naam. Je bouwt zelfs je eigen bedrijf op; ‘iets met internet natuurlijk’. Je bent er iedere keer weer bij: wanneer het gaat over de nieuwe rol van journalistiek, wanneer het gaat over de impact van dit nieuwe fenomeen op bedrijven, organisaties en personen. Je participeert alleen onder je eigen naam omdat ‘dat deden we allemaal’, maar ook, en vooral, omdat de klanten die je al die jaren vonden via het Internet, jouw Internet, dat heel erg waarderen.

Tot er een idioot langskomt. Een niemand. Gewoon een man met een paar issues en een consumenten-internetpakket. En die begint een haatcampagne tegen jou. Nou ja, niet alleen tegen jou. Tegen een hele hoop dingen en mensen, maar hij isoleert jou. Niet omdat je een leidende rol hebt, of omdat je zo vreselijk belangrijk bent. Nee, gewoon, omdat die man jouw naam kent. Omdat jij niet opgroeide met ‘haat crimes’. Je weet niet eens wie het is. En dan gebeurt er dit.

Dan ben je plotseling een ‘target’. Een doel dat uitgeschakeld moet worden. Het doel ben jij persoonlijk. Foto’s van jezelf, en foto’s van je kind worden schaamteloos gepubliceerd, gekoppeld aan de meest gruwelijke misdaden. Je wordt binnen de kortst mogelijke tijd virtueel ontmenselijkt. Privé of zakelijk schijnen er geen grenzen meer te zijn. Je wordt kapotgemaakt. “Je moet kapot.” Je Facebook foto’s met je kind worden letterlijk verkracht, je interesses en kwalificaties in een WIKI worden misbruikt, je leven wordt gewoon, tja, “vermorzeld” in de comment-panels door anonieme personen. Je bent niets meer. Het is een gruwelijk side-effect van ‘ons internet’. Je wordt als een dier opgejaagd. En ‘zij’ zijn nog maar net begonnen met…:

Lees verder

Milkshake Lion

A Great Lion

A Great Lion

Het is vaak moeilijk om nog met een glimlach van de Nederlandse Leeuw te genieten. De eens zo aangename, trotse, onafhankelijke en integere smaak: vol respect, vrijheid en tolerantie wordt te regelmatig verzuurd door pathologische praatjesmakers, steuntrekkende nietsnutten, oliedomme commentspammers, intellectuele kabouters, kwakzalvers, plakgeiten, lone wolfs, griezels met een blog, warrige bejaarden, *zucht*, criminogene narcisten, sockpuppets van Martin Vrijland, vrouwenmeppers, haatbuikies, nog meer sockpuppets van Martijn Alberda, provocateurs, wannabees, faalhazen, moordenaars, dronkelappen, reli-tards, kleuters, geflipte daklozen, dictatoriale heksen, hobbyisten, internet-ongedierte, doorgesnoven boeven, saaie kletstantes, losers, losers, losers, meer losers, nog meer losers en een diepe zucht: Parasieten.

Toch, dan brult hij. Die trotse zachte Leeuw. En proef je weer, voorbij bittere tranen, de mooie boventonen van Nederland: open, vriendelijk, tolerant, prettig gestoord, vol humor en vrolijk. Ferm, complex maar coherent. Wat een verademing. Wat een rijke smaak. Milkshake Lion: the Best.

Movie source: Milkshake Festival

Bite Me

waiting - pizza - waiting - target practice - waiting somewhere where it is hot.

target practice – IL July 2014 – somewhere where it is hot

Oh jee, er voelen zich een paar blogplotters op het smurfenstaartje gestapt, dus wordt er weer gewapperd met aangiftes tegen die onverbeterlijk stoute ‘AIVD-trollen’. Pseudo-journalist en steuntrekker Martin Vrijland is boos op een moeder die niet gediend is van zijn bemoeienissen rond de problemen met haar zoon, en de paranoïde plotterette Maud Oortwijn vindt dat Barracuda voor zijn uitstekende AIVD-salaris, wanneer dat haar beter uitkomt, best wat strenger mag modereren. Het is wat. Bite me!

Bij Barracuda zijn het vooral de reacties van bunkerplotter Adamas a.k.a. “A♥K✡A oid die Maud’s ongerief veroorzaken. Nou blinkt Adamas inderdaad niet uit door zijn verfijnde reacties en iemand een gruwelijke marteling of dood toewensen behoort al jaren tot zijn vaste repertoire: zo beschreef hij meermaals beeldend hoe hij mij door varkens zou laten opeten. Door varkens?! Het idee alleen al. Maar Adamas (iets met OCD) is voor Barracuda wat Alex Nieuwsbreker (iets met alcohol en een dode papegaai) is voor Swapichou: de eigen vertrouwde huisjoker die een lach, traan of irritatie opwekt, maar vooral niet serieus te nemen valt. Precies zoals een Jester zijn taak uitvoert. Goed voor de biodiversiteit en tegen het navelstaren. In het paranoïde koppie van Maud ligt dat natuurlijk anders, maar ja, dat is nou precies waarom zij wél en het merendeel van het Barracuda-publiek niet een psychiater nodig heeft: relativeren en paranoïde-zijn gaan niet echt samen.

Lees verder

De valse aangifte van Martin Vrijland

qliphot

Het is evident dat Martin Vrijland niet meer zo populair is in plotterland, sinds hij zijn beste vrienden en strijdkameraden een mes in de rug stak. Het zal om die reden zijn, dat ik via een anonieme tipgever de volledige aangifte van hem tegen een groep mensen waaronder mijzelf ontving, die hij -kijkend naar de metadata in het document-  al op 24 mei vorig jaar indiende. Omdat er al zo’n lange tijd verstreken is en ik verder niets vernam over een eventuele vervolging, ga ik ervan uit dat die niet ingesteld zal worden tegen mij of anderen in deze aangifte. Please bear with me. Het is een stomvervelend document van 22 bladzijden, maar verdient het wel degelijk om puntsgewijs weerlegd te worden. Het is een opeenstapeling van leugens, laster, smaad, cherrypicking en uit de context gerukte feitjes. Het leest vooral als een cover-up  van de misdrijven die hijzelf pleegde, waarvan vorig jaar door een vijftal partijen aangifte werd gedaan, voor hijzelf zijn defensieve aangifte indiende. In wezen is het een misdrijf in zichzelf, omdat het hier een valse aangifte betreft.

Lees verder