Twintig minuten

Je naam is Brock Turner en je hebt een prima leventje, je gaat studeren op Stanford en je kan aardig zwemmen wat je uiteindelijk een beurs heeft opgeleverd. Dan ga je vervolgens naar een studenten feestje waar je zuipt en je wordt overmoedig. Dan ga je meisjes kussen en uiteindelijk verkracht je een studente die ook teveel heeft gedronken. Je had er mee kunnen weg komen ware het niet dat er twee helden rondfietsten en actie ondernamen. Je werd getackeld, de politie werd gewaarschuwd en voor Emily Doe begon de nachtmerrie. Wat ze heeft geschreven is huiveringwekkend en wordt door de sociale media opgepikt zodat ze alsnog krijgt waar ze recht op heeft: mededogen.

Men houdt elkaar het hand boven het hoofd in het klimaat waar je bent opgegroeid dus je pa schrijft de rechter aan wat jou uiteindelijk een lichte straf oplevert. Zeker omdat je a priviliged white boy bent en deze rechter je helemaal begreep omdat hij ook uit hetzelfde milieu komt als jij.
Kijk, het gaat niet alleen om die 20 minuten die je leven verpestte, maar omdat je gewoon een ruggengraatloze jongen bent die niets zonder zijn pa kan doen. Ook je pa ligt onder vuur omdat hij ook niet de verantwoordelijk wil aangaan om jou onder handen te nemen, maar omdat hij jou als een slachtoffer ziet. Dus de zoon die een meisje verkracht is een slachtoffer? Het zegt veel over onze cultuur.

Het geval Brock Turner is niet uniek, maar het is zorgwekkend dat nog steeds anno 2016 meisjes/vrouwen die verkracht zijn zelden als slachtoffer worden gezien. Hadden ze maar dat rokje niet moeten aantrekken of dat truitje met dat dat decolleté. Hoeveel vrouwen zouden dit omgekeerd doen: een man in een lekker strak pak flink in zijn kruis grijpen omdat het een lekker ding is  en wij ons niet meer kunnen beheersen? Zeker ook aan die kant zijn er slachtoffers maar dat zal verhoudingsgewijs heel wat minder zijn dan dit vrouwen overkomt. Zolang er nog slutwalks moeten plaatsvinden, zolang er uit religieuze hoek verkrachting wordt getolereerd is er nog een lange weg te gaan. Vrouwen zijn geen wegwerp voorwerpen of bezit. En zes maandjes brommen omdat je een lafaard bent helpt daar niet mee aan.

 

Advertenties

25 thoughts on “Twintig minuten

    • De misdaadjournalist had ook iets over te melden over wat Laura overkomen is, waar ik uit privacyoverwegingen niet naar verwijs omdat het ook zomaar om heel iemand kan gaan, en trappen naar iemand die gevangen zit er zich niet kan verweren is niet fair. Maar het geeft wel te denken.

      • Hendrik Jan Korterink misdaadjournalist. Heb de link ook maar weggehaald, je weet niet wat je moet geloven en wat de “bronnen”voor bedoelingen hebben. Ben Bot, oud minister Binnenlandse zaken had er al een paar nuttige opmerkingen over gemaakt voor wat betreft het diplomatiek oplossen van deze kwestie.

    • @Ruut, het is niet bepaald tactvol, om te informeren “wat nou precies het probleem is”.
      Maar zelfs dat snap je niet.
      *hooft schut*

      • Douwer:
        ==
        @Ruut, het is niet bepaald tactvol, om te informeren “wat nou precies het probleem is”.
        ==

        Tegenover de eventuele slachtoffers van Demmink c.s., ALS die er echt zijn (ik weet het werkelijk niet), is dit hele blog “niet bepaald tactvol”, dacht je ook niet?

        Of zijn homofiele slachtoffers vanzelf jankerds en fantasten en hebben ze alles zelf uitgelokt, terwijl vrouwen die iets overkomt per definitie heel zielig zijn, en de dader altijd de zwaarste straf moet krijgen, ongeacht welke gradatie van oneerbare opmerking, aanranding van de eerbaarheid, of verkrachting er nou precies bewezen is verklaard?

        • Of zijn homofiele slachtoffers vanzelf jankerds en fantasten en hebben ze alles zelf uitgelokt, terwijl vrouwen die iets overkomt per definitie heel zielig zijn, en de dader altijd de zwaarste straf moet krijgen, ongeacht welke gradatie van oneerbare opmerking, aanranding van de eerbaarheid, of verkrachting er nou precies bewezen is verklaard?

          Stropop, @Ruut
          En niet zo’n kleintje ook.
          Punt.
          Uit.

  1. Het probleem is @ Ruut dat het klassenjustitie is. Brock hoeft maar 3 maanden in de cel te zitten omdat hij uit een goed milieu komt. Als hij bijvoorbeeld John Smith zou heten met ouders die in de lower class zaten dan had hij gewoon de volle mep gekregen, laat staan als je latino of afro- amerikaan bent dan hang je gewoon.

    Als je de moeite neemt om ff aan te klikken dan zie je wat het probleem is. Emily Doe heeft het verwoord als slachtoffer. Goed lezen Ruut.

  2. Als het om Demmink gaat, is het ‘ja maar, wat is er nou eigenlijk voor bewijs, wat heeft hij nou eigenlijk echt gedaan?’, en terecht, maar in dit andere geval moeten we allemaal meteen levenslang eisen, anders is het klassenjustitie, en als je er iets van zegt, heb je het gedaan.

    Zo goed dat er onafhankelijke rechtspraak is, dan blijkt maar weer. En liever geen jury’s erbij, wat mij betreft.

  3. Ruut Brock heeft een voorkeurs- behandeling gehad. Hij hoeft maar 3 maandjes in de gevangenis te zitten, afgeschermd tegen het geweld van andere mede gevangenen.
    Dat krijg je echt niet als je als je pa geen dure advocaat kan veroorloven, dan krijg je 15 jaar en wordt je gewoon de gevangenis ingegooid zonder afscherming, begrijp je? Zeker voor Nederland is dit zwaar maar in the USA is de klassenjustitie al lang in praktijk. De woede die hier over woedt is terecht, het slachtoffer staat in de kou, Brock eet geen rib eye meer die zijn vader voorschoteld en de rechter uit dezelfde klasse heeft meelij. .

    Zeker hij is van de uni geschopt is geregistreerd als sex offender ( maar dat krijg in je dat idiote land al als je wildplast). Maar in verhouding is het een lachertje.

Reacties zijn gesloten.