Lieve stalkertjes

p4pb4691172-1Feedback is goed en altijd welkom. Ik lees soms beledigende, soms grappige en  heel soms ware reacties op mij, mederedacteuren van dit blog en ook de koers ervan op het weblog van Jan Libbenga, freelance redacteur bij Emerce, Computable en daarnaast drijvende kracht achter het weblog Barracuda. Die feedback trek ik me enorm aan: schijnbaar wordt er iets van dit blog verwacht, want veel mensen vinden het nodig  zeer lange analyses en beschouwingen over dit volstrekt marginale blogje achter te laten bij Barracuda. Niet eens meer op het obsessieve af, maar gewoon obsessief. Ik voel me ergens ook wel vereerd, want het laat los van haat, weerzin, tomeloze obsessie en giftigheid ook een grote betrokkenheid  zien, terwijl we eigenlijk gewoon doen waar we zin in hebben, een beetje zitten te hobbyen. Ondanks alle kritiek lijken we toch een snaar te raken en dat is altijd winst.

De reacties van stalkers “De Mink“, “Jan van Nellort“, die in het verleden nog zijdelings betrokken was bij Swapichou en sinds april van dit jaar ondergetekende fanatiek belaagt en de wat neutralere “John” waren wat mij betreft het meeste belangwekkend en die zou ik in dit stukje dan ook verder uit willen diepen. Ondanks een mogelijke ban is dit drietal overigens van harte welkom om hun reacties -met inachtneming van goede omgangsvormen-  daarop achter te laten, maar als ze het niet doen en het ook laten rusten op Barracuda is dat natuurlijk prima.

Allereerst “De Mink“:

Zijn reacties bestaan vooral uit provocaties, domheden en loze, niet-onderbouwde kwalificaties. Die zal ik ondanks die domheid wel aanstippen, want beschuldigingen van  voor “eigen rechter” spelen,  in “hypermodus” verkeren, of dat ik “angst voor posterende Barracudanen” zou hebben (lol) verdienen natuurlijk wel een antwoord. Het is natuurlijk ook bewust om een mtf transgender consequent met haar oude voornaam aan te spreken, het gif en de kwaadaardigheid druipen  ervan af.

Voor de gevolgen opdraaien

Ik zou niet weten op welke wijze ik “voor eigen rechter” zou spelen, want ik sta me er juist op voor dat ik -in tegenstelling tot bijvoorbeeld complotgekkies of Barracuda– juist het recht opzoek.  Eigenlijk zijn  het per definitie  anonieme reaguurders en bloggers die zich hieraan bezondigen, want ze hebben de gelegenheid om niet-anonieme bloggers en reaguurders te raken waar ze maar kunnen, zonder voor de gevolgen van dat stalkgedrag, die haat en die agressie op te hoeven draaien. Net als een rechter dat kan, terwijl ze dat helegaar niet zijn. Wat dat betreft is De Mink’s kwalificatie natuurlijk een bizarre omkering van zaken.

Ook in die “hypermodus” herken ik me toch niet helemaal. Dat ik een veelschrijver ben mag zo zijn, maar dan ben ik altijd in “hypermodus”. Waarschijnlijk is dat gewoon mijn schrijfstijl. Maar het meest hilarisch is toch wel de “angst voor posterende Barracudanen“,  want van angst is natuurlijk geen sprake. Een anoniem reaguurdertje, die is vooral bang. Een goed synoniem voor het begrip “posteren” is natuurlijk wel “stalking”, dus dit leest vooral als een schuldbekentenis.

Interessanter (en tegelijk ook bizarder) vond ik dit argument:

“Zolang Barra niet veroordeeld is voor het faciliteren van strafbare uitlatingen, is er niets aan de hand. En die veroordeling gaat er toch nooit komen aangezien het gewauwel van Papi op een (met alle respect en bovendien ook Barra’s eigen woorden) marginaal blogje als dit overduidelijk niet serieus te nemen is.”

Dat lijkt me toch niet helemaal kloppen, want strafbare uitingen zijn een klachtmisdrijf: pas als ik ermee naar de politie ga en er aangifte van doe,  er kortom bezwaar tegen maak, wordt er gekeken of er overgegaan wordt tot vervolging. Er is dus -in tegenstelling tot wat De Mink beweert-  al iets aan de hand als ik me erover beklaag. Naar mijn beste weten is de marginaliteit van een blog daarnaast geen afweging voor justitie om al dan niet tot vervolging over te gaan. Zo werden de blogs van een Jeroen de Kreek, een frissekijk punt info of Jan smelt ook niet immuun voor vervolging, evenmin als individuele twitteraars. De rest van De Mink’s reactie bevat eigenlijk alleen nogal gestoorde kwalificaties, die vooral getuigen van de “hypermodus” die hij op mij projecteert.

Noordkoreaans aandoend

De Mink in “hypermodus” kan het natuurlijk niet laten om er een tweede, zo mogelijk nog giftiger berichtje overheen te zetten. Die bevat een uitgebreide, Noordkoreaans aandoende lofprijzing op het blog van Jan Libbenga, vervolgd door een uitgebreide demonisering van Swapichou in het algemeen en mij in het bijzonder, afgerond met een conclusie uit het ongerijmde.

Met zijn lofprijzing op het blog van Jan Libbenga ben ik grotendeels eens, maar wil daar als kritische noot toch aan toevoegen, dat enige gemakzucht hem niet ontzegd kan worden: zijn research voert bij vaak oppervlakkig uit, hij baseert zich vaker op zijn persoonlijke vooroordelen dan objectieve observaties en kijkend naar zijn zinsconstructies en spelfouten komt eindredactie in zijn woordenboek niet voor. Maar daarop richt mijn kritiek op Jan Libbenga zich  niet. Die gaat vooral over het feit, dat hij structureel stalkgedrag, bedreiging en discriminatie faciliteert, wat alledrie misdrijven zijn.

Qua stukje wij gevoel

En dan ben ik aan de beurt:

Dan Jeroen. Die krijgt het in zijn digitale land van melk en honing maar niet voor elkaar om met enige regelmaat een nieuw stukje te plaatsen, waardoor het blog vaak wekenlang op hetzelfde artikel teert. Uit nood is er zo nu en dan een vrijmibo voor de drie moderators, dan kunnen ze lekker samen uitgekauwde muziekfilmpjes delen en digitaal proosten op elkaar.

De Mink lijkt ervan uit te gaan dat het onze ambitie is om regelmatig een stukje te plaatsen, maar dat is niet het geval. Alle redacteuren van Swapichou hebben een druk werkzaam bestaan en doen dit erbij uit puur hobbyisme. Het is niet onze bedoeling om een andere lezersgroep dan onszelf en mensen die we leuk vinden te bedienen. De Mink neemt ons de maat aan de hand van een ambitie die we helemaal niet hebben. We proberen niets “voor elkaar te krijgen” en “teren” al helemaal nergens op. Die Vrijmibo riepen we vooral vooral in het leven om periodiek een gezellig onderonsje te kunnen hebben.

Reacties op de weinige topics komen vooral van zijn trouwe sidekicks en amper van derden.

In internettermen heet dat ook wel een “vaste reaguurdersgroep” en wordt door antropologen vooral in tribale termen bekeken.  Het blog van Jan Libbenga heeft evengoed een redelijk kleine groep vaste reaguurders, zoals De Mink zelf al opmerkte, hij hanteerde eerder nota bene de term “barracudanen”,  qua stukje wij gevoel. Welbeschouwd zijn deze reaguurdersgroepen per definitie betrekkelijk klein, zelfs op een groot landelijk blog als GeenStijl.

terwijl Swapichou is ontstaan uit onvrede over het moderatiebeleid van Wimp D. is de censuur op Swapichou ondertussen ook tot significante hoogte gestegen. Waag het niet kritiek te hebben op het edele trio want dan gaat er direct een bezem door je reactie.

Het hilarische is natuurlijk dat De Mink dit roept op een blog waar alle reacties tegenwoordig gepremodereerd worden, wat nog altijd een zwaardere vorm van censuur is dan wij hier op Swapichou toepassen. Overigens werd er hier nooit een normale kritische noot weggemodereerd. Agressieve stalkers, mensen die het reaguurpaneel met offtopic commentflooding proberen te ontregelen, bedreigers als DonQuijotte en de fascistoïde burgermansmoraal van een Jan van Nellort, daar modereren we vooral op. Want daar worden we niet zo vrolijk van en we draaien dit blog uiteindelijk wel voor ons eigen plezier.

De Minks bizarre conclusies uit het ongerijmde:

Deze vergelijking doet me vermoeden dat de boosheid van Jeroen jegens Barracuda toch hoofdzakelijk voortkomt uit jaloezie. Hij lijkt Barracuda te zien als concurrent, en dan nota bene een die het in alle opzichten beter doet dan hijzelf.

Dat lijkt me toch niet helemaal juist. Mijn boosheid komt vooral voort uit het feit, dat Barracuda het toestaat dat zijn blog misbruikt wordt door in essentie walgelijke stalkers, die het op de één of andere manier op mij voorzien hebben als ze het niet te druk hebben met het volblaffen van het blog van een complotgekkie als Micha Kat, of Maud Oortwijn. Mensen  die van online stalking een dagtaak maakten. Het blog van Jan Libbenga biedt de gelegenheid aan dat groepje om mij dag in dag uit agressief de maat te nemen en als je kijkt naar het volume, de intensiteit en de manier waarop ondergetekende persoonlijk op de korrel genomen wordt, is dat natuurlijk niets anders dan stalking. Daarnaast kregen jodenhaters als reaguurder “papi” altijd voluit de ruimte voor hun bedreigingen en discriminatie. Dat is wat me boos maakt en ik gun Barracuda zijn “succes” natuurlijk van harte, hoewel de hoeveelheid hits niet helemaal strookt met dat beeld. Maar dat staat daar dus los van. Uiteindelijk beheert ook hij een margeblogje, dat tot overmaat van ramp een steeds kleiner wordende niche bedient. Daar ben ik niet jaloers op.

Stompzinnige en fascistoïde Telegraaf opvattinkjes

Dan hebben we nog de reactie van stalker “Jan van Nellort”  die al tijden een dagtaak maakt van het mij belagen op Barracuda. Deze biedt hem daar uitgebreid de ruimte voor. Inhoudelijk heeft hij niet veel te melden en zijn motief is zuivere, onversneden haat. Die obsessieve haat ontwikkelde hij overigens, omdat ik hem ooit onder het pseudoniem “Vrouwentong”een permaban gaf op Swapichou, wegens het onophoudelijk ventileren van stompzinnige en fascistoïde Telegraaf opvattinkjes over buitenlanders, de doodstraf en de Islam. Dat werk. Heb ik dus geen zin in.

Ik wilde zijn nutteloze reactie toch meenemen in dit stukje, omdat het zo goed laat zien waar ik op bijna dagelijkse basis mee te maken heb. Geïsoleerd bekeken is het gewoon een domme en kwaadaardige ad hominem reactie, maar niet strafbaar. Het zijn vooral het volume, de eenzijdigheid van zijn reacties en de intensiteit van zijn haat in mijn richting, die de vorm aangenomen hebben van een haatcampagne; eentje waaraan Jan Libbenga dus de ruimte biedt en dat neem ik hem kwalijk. Eén keertje “goed de waarheid gezegd worden” is natuurlijk prima, maar dag in dag uit een emmer stront over je uitgekeerd krijgen is dat natuurlijk niet. Elke normale moderator jorist zulke reacties na hooguit een paar keer weg, maar Jan plaatst ze zelfs consequent door nadat hij ze van tevoren bekeek. Dat maakt hem medeplichtig.

Ongelooflijk dat zo’n zielig figuur een kleine schare fans/volgers om zich heen heeft verzameld. Met teigetje en ziva in de gelederen is jeroen helemaal het mannetje. De oude Swap kan tevreden hoe hij zijn blogje heeft overgedragen. Aan een figuur zonder enig fatsoen. Iemand voor wie omgangsvormen geen betekenis hebben. En dan geheel vervuld van zelfmedelijden hierboven klaagt ie over hoe hij hier aangepakt en ‘gestalkt’ wordt.

Het  bestaat eigenlijk alleen maar uit loze kwalificaties waar geen zinnig woord over te zeggen valt. Waar stalker De Mink in ieder geval nog de schijn van een argumentatie weet te wekken, ook al faalt zijn verhaal van a tot z, komt Jan van Nellort alleen maar met kwalificaties als “zielig figuur” en “zonder enig fatsoen” aanzetten. Het zit hem hoog en die haat moet hij dagelijks kwijt. Barracuda biedt hem daar het platform voor.

Vorm of vrouw

Het belangwekkendst was de reactie van reaguurder “John“, die ik overigens niet als een stalker, maar als een legitieme criticus zie, ook al ben ik het met hem oneens. Hij schreef:

Jeroen heeft de kardinale fout gemaakt om dat blog helemaal naar zichzelf toe te trekken. Daarom werden we de laatste tijd steeds vaker getrakteerd op persoonlijke ontboezemingen en intieme details over zijn seksleven, zich niet realiserend dat zijn lezers daarvoor niet naar Swapichou komen. De rest van het schrijversteam heeft domweg niet het talent in huis om daar iets substantieels tegenover te zetten. Afgezien van Ziva, die nog wel eens grappig uit de hoek kan komen, ontbeert het hen ook nog eens aan ieder gevoel voor humor.

Allereerst trok ik het blog helemaal niet “naar mezelf toe”, maar hebben alle redacteuren van Swapichou de ruimte om te schrijven over wat ze bezighoudt, in zoverre hun  drukke bestaan dat toelaat. Teigertje heeft haar eigen onderwerpen, Ziva amuseert zich met complotgekkies en Israël, terwijl ik dan weer graag schrijf over transgender issues, seksualiteit, soms over spiritualiteit en mijn eigen transitie. Dat doen we vooral omdat we dat leuk vinden en waarvoor lezers al dan niet naar Swapichou zouden komen boeit ons drie keer niks.

Het impliciete compliment dat ik wél het “schrijverstalent” zou hebben neem ik van harte aan, maar persoonlijk vind ik dat de andere redacteuren ook prima schijven. Ziva heeft inderdaad veel meer gevoel voor humor dan ik en verwerkt vaak ook een persoonlijke noot in haar stukjes, Teigertje schrijft recht uit het hart en ik vind ze allebei prima schrijven. Goed genoeg om samen een redactie mee te willen vormen en natuurlijk zijn de stukjes van een “Kraven”, Swapichou zelf en een “Dorothy Parker” ook prima.

Of ik al dan niet over mezelf zou mogen schrijven op een blog, daarover verschil ik van mening. Ik vind duidelijk van wel en volgens mij bestaat de meerderheid van blogosphere evengoed uit egodocumenten. Kranten en nieuwsblogs schrijven vooral over dingen die in de wereld gebeuren en blogs schrijven doorgaans over dingen die met de redacteuren zelf gebeuren en worden meestal bemenst door amateurs zoals wijzelf.

Wat John vooral laat zien, is dat hij in de “vorm of vent” (in dit geval vorm of vrouw)  discussie kiest voor de vorm en elke autobiografische uiting uit den boze vindt. Kijkend naar de hoeveelheid blogs waarin de schrjvers het vooral over zichzelf en hun preoccupaties hebben tegenover de hoeveelheid nieuwsblogs, vertegenwoordigt John duidelijk een minderheidsstandpunt. En dat andere redacteuren het schijverstalent zouden missen om daar “iets tegenover te zetten”, met die kwalificatie ben ik het in ieder geval oneens. Misschien ben ik wel degene die het schrijftalent mist, met mijn langdradige shit.

Volume, frequentie en intensiteit

Tot slot: in zichzelf heb ik geen enkele moeite met kritiek, ook niet als ik er zelf anders over denk.  Zo gaat dat in een democratische samenleving, waar de individuele vrijheid van meningsuiting de plaats van religie heeft ingenomen. Maar bovenstaande bestaat in grote meerderheid uit domme, zwak of niet onderbouwde kwalificaties en scheldpartijen die in zichzelf niet strafbaar zijn, maar door hun volume, frequentie en intensiteit de vorm hebben aangenomen van een nu al sinds april dooretterende haatcampagne. Het zijn stuk voor stuk zwak onderbouwde kulverhalen, die meer over de schrijver ervan zeggen dan over dit blog of mij, het is te dom voor woorden en het gaat maar door. Jan Libbenga biedt daar los van de walgelijkst denkbare bedreigingen en discriminatie een platform voor en ik ben van mening dat hij daarop aanspreekbaar moet zijn. Dat is hij natuurlijk niet als hij zich lafjes achter een pseudoniem verbergt, wat hij overigens gemeen heeft met alle reaguurders hierboven. Dat vind ik dan weer bezwaarlijk.

keep-calm-and-have-a-gut-shabbos-3

 

18 thoughts on “Lieve stalkertjes

  1. Naomi, schijf je Jan NelLort z’n naam (whats in a name ook) expres verkeerd? (hij vertelde ooit eens dat het het omgekeerde van trollen was, drom viel het me op)

  2. Scusi, niet bewust in ieder geval. Moet nu weg, heb morgenochtend pas de gelegenheid om het aan te passen.

  3. Ik inq heeft gelijk. Jan van Trollen is de naam. Dit artikel (tussen aanhalingstekens) bewijst het gelijk van de kritiek die soms over Jeroen wordt uitgestort. Typisch voorbeeld van damage control: doen alsof het een geisoleerd probleem is, terwijl het gedrag van aansteller Naomi structureel is. Het enige wat ik in feite doe is Jeroen met gelijke wapens terug pakken. Als hij manipuleert, dan kan ik dat ook. En kennelijk met succes, wat dit totaal overdreven ahum ‘artikel’ is natuurlijk zwaar over the top. Al het onrecht dat Jeroen wordt aangedaan, het gestalk, de karaktermoord. Jezus Jeroen, lig je hier soms ’s nachts wakker van ? Jeroen mag van zichzelf al jaren schelden, dreinen, janken, zuigen etc etc, maar als ie een keer een koekje van eigen deeg krijgt, blijkt dat Jeroen eigenlijk nog steeds een heel klein jongetje is. Maar goed, ik zal nog even inhoudelijk reageren. Jouw grootste verwijt aan mij is dat ik je dagelijks zou lastig vallen. Puur gelogen. Een week of 2 geleden heb ik je een keer aangesproken. Daarvoor was het alweer maanden geleden dat ik eens in een lange m0ddergooi discussie was beland. Ik ga dan toch ook niet huilen, ondanks alle scheldwoorden die ik van jou naar mijn hoofd kreeg. Om nog maar te zwijgen over de eindeloze reeks denigrerende opmerkingen over dat ik laaggeschoold ben. Weet je Jeroen. Ik heb maar 2 woorden tegen je te zeggen: grow up !

    • Spartacus beschreef het wonderschoon op GeenStijl:

      Er gaat geen keer voorbij dat Thierry zegt dat hij ergens de beste in is, zonder dat Chris z’n gulp laptop opent om er een mening over neer te pennen. Het houdt niet op. Het vergt natuurlijk geen psycholoog om dit te duiden. Wat deed je op de basisschool toen je verliefd was op Anne-Fleur? Inderdaad, je trok aan d’r haren en zeek over d’r sjaal heen als ze die af deed tijdens het buitenspelen. Het mag duidelijk wezen. Chris wil niets liever dan eens goed gestemd worden door Thierry’s strijkstok. Maar daar ligt het probleem. Thierry, de meest praktiserende oorverdovend heteroseksuele hengst van Nederland, valt allang niet meer op mannen. Het is waarlijk een tragedie met Hamletiaanse / Grieks mythologische allures. De in den hemelen gesmede match, die nooit tot uiting zal komen door aardse, synthetische concepten als geaardheid. Een minuut stilte graag.

      Dag Jan!

    • Nou trollen is het niet wat je doet hoor!
      Het is precies wat Ziva je al vertelde..je doet er niet toe.
      Wil wel even een voorbeeldje geven hoor over je consequente en eerlijke gedrag:
      Je zit in bovenstaande reactie van je Naomi Jeroen te noemen (modus kwetsend en discriminerend naar transgenders toe),en vervolgens te huilen bij Barra dat Naomi je naam verkeerd spelde. Boehoe..want dat is pas echt belangrijk.
      WTF vrouwentong, wtf en zo kansloos ook.
      Geen idee hoe dat het komt dat je zo afgezakt bent want ooit was je best een aardige man die gezellig meedeed op Swapichou, maar op een gegeven moment kwam er steeds meer onzin uit.

  4. @Naomi
    Wel effe respect voor @Jan dolle Nel !! “Hij” is nu eenmaal de one and only webspiegoloog. Ik verzamel al jaren en jaren zijn boeken, en consumeer zijn teksten alsof ik met @Don Querulant uit eten ga. Kortom ; laat dat figuur eens links liggen.

  5. Ach meneer Barracuda is helemaal niet kwaad hoor, heeft ons zojuist of misschien al eerder van zijn blogrol gekieperd. Want natuurlijk zijn wij schuldig aan alles!! Wel zo duidelijk (en kinderachtig)! Maar ondertussen is Naomi heel jaloers hoor! LOL.
    Maar vanaf nu staat er Urubin i@niburuarchief van Kraven bij op onze blogrol.

  6. Yep, gisteren dus 11 views, echt een aderlating dus…een vernietigende klap van een margeblog aan ons blogje :). Ik was toch ff nieuwsgierig geworden.

Reacties zijn gesloten.