The health benefits of… strawberries

a singalong..

Advertenties

De r in de maand, over privilege

Door het hele jaar heen, maar vaker in de maanden met de r verschijnen er in de Nederlandse media artikelen over racisme. Meestal komt dan ook Zwarte Piet aan bod.
In dit artikel ga ik het niet over Zwarte Piet hebben, dat heb ik en anderen op Swapichou al meer dan eens ter sprake gebracht. U kunt het o.a. hier en hier eens nalezen/ kijken.

White privilege

Het woord privilege zie ik steeds vaker gebruikt worden in artikelen gerelateerd aan racisme.
Om specifiek te zijn White privilege. Heel kort door de bocht: Onbewust hebben de blanken allerlei voordelen door hun huidskleur, en zij dienen zich hiervan bewust worden om daarmee te zorgen dat er minder racisme is.
Voorbeelden van artikelen hierover zijn o.a. te vinden in de Correspondent van Tofik Dibi en recentelijk een long read van Asha ten Broeke in de Volkskrant.
Het valt niet te ontkennen, zolang er bijvoorbeeld nog mensen geweigerd worden aan de poort van een disco of kansloos zijn bij sollicitaties door hun huidskleur is er discriminatie door White privilege in Nederland.

Black privilege

Echter ben ik van mening dat er ook privilege bij de gekleurde mens aanwezig is, dan heet het Black privilege. Asha ten Broeke gebruikte het voorbeeld van het N woord. Veel, misschien wel de meeste gekleurde mensen, vinden dat enkel zij dit woord mogen gebruiken enkel omdat zij gekleurd zijn. Gekleurden kunnen zelf niet racistisch zijn want basisvoorwaarde voor racisme is dat je roomblank bent al dan niet voorzien van een puntmuts. Hier staan enkele zaken wat betreft black privilege op een rij.
In het verlengde hiervan denk ik dat iedere cultuur zijn eigen privileges heeft, culturele gewoontes zijn vaak het bekendste bij wie deel uitmaakt van de betreffende gemeenschap. Hierdoor kunnen zij deze gewoontes in de regel ook beter toepassen.

Male privilege

Als zelfbenoemde feministe ben ik mij bewust van een ander gen-dingetje: de voordelen op de arbeidsmarkt voor de mannen. Zij krijgen as we speak in Nederland nog steeds eerder de banen in het hogere kader en krijgen hiervoor ook nog meer betaald dan vrouwen. Mannen kunnen in het donker alleen naar hun huis fietsen, een vrouw kan dat natuurlijk ook maar iedereen weet dat dit niet verstandig is. In bepaalde culturen en/of landen hebben vrouwen minder rechten dan mannen, een bekend voorbeeld hiervan is Saoedi Arabië waar vrouwen geen rijbewijs mogen hebben. Ook worden in veel islamitisch landen voor geldbedragen jonge meisjes uitgehuwelijkt aan oudere mannen zonder dat hun mening wordt gevraagd, de zogenaamde kindhuwelijken.

Puntmuts en White privilege

Steeds vaker krijg ik een gevoel over mij heen dat ik als blanke niet teveel tegenspraak mag geven aan wat ik wel en niet zie als racisme. Ik zou mij niet bewust zijn van mijn voordeel als blanke en als ik dat wel ben is het helemaal schandalig en dien ik met gestreken puntmuts afgevoerd te worden. Idem als ik kritiek lever op de aanpak vluchtelingenkwestie of een weerwoord geef op zaken die ik als opgeklopt beschouw en die in mijn ogen geen recht doen aan het onversneden racisme wat helaas nog steeds aanwezig is in Nederland.
Het gebruik van White privilege is in Nederland niet zuiver omdat het steeds meer te pas en onpas voor de voeten van critici geworpen wordt bij gebrek aan andere argumenten.
Ondanks wat de afdeling Mensenrecht VN heeft uitgesproken over discriminatie in Nederland (met nota bene een voorzitter uit Saoedi Arabië), ben ik van mening dat wij in een mooi tolerant land leven waar binnen de kaders van de wet nog steeds een grote mate van vrijheid heerst. En ja discriminatie en racisme is er ook in Nederland.
Van mij mag een ieder bezig zijn met White privilege bewustwording etc. maar laat het niet overheersen in racisme discussies en gebruik het niet om de ander monddood te maken.

VrijMiBeau: We Don’t Run

hartje hartje - Jerusalem - hartje hartje

hartje hartje – Jerusalem – hartje hartje

Tijd voor een borrel en wat muziek. Even weg van een wereld die in een razend tempo volledig de weg lijkt kwijt te raken. Weg van een Putin die als een wilde beer losgaat met hypermoderne wapens op alles en iedereen die niet “Assad is de liefste” zingt. Weg van de idioten die met slagersmessen willekeurig insteken op onschuldige voorbijgangers aangespoord door gelikte ‘commercials’ van volstrekt losgeslagen terroristen. Weg van monsterlijke en gillende lichamen langs de weg van een piepklein nietszeggend dorpje dat de Joods-Christelijke normen en waarden zo fraai lallend samenvat met: “Dikke BMW, dikke BMW jongens”. Weg van dat beschamende gedrag en weg van de hopeloos incapabele politici.

Lees verder

Transbullies

Natuurlijk zijn er ook positieve ontwikkelingen op het vlak van transgender acceptatie. We zagen Caitlyn Jenner uit de kast komen, steeds vaker mogen transen aan komen schuiven in praatprogramma’s en wereldwijd wordt wetgeving aangepast om transgenders te faciliteren. Maar dat we er nog lang niet zijn, werd me afgelopen week pijnlijk duidelijk. Het is helaas nog steeds zo, dat 41 procent van de transgenders ooit een zelfmoordpoging ondernam, terwijl dit percentage op 1,6 procent ligt voor de rest van de bevolking en als ik de reacties op mijn coming out belees, kan ik goed begrijpen waarom. Grosso modo mag je van deze samenleving nog steeds niet zijn wie je bent.

Het recente survey Injustice at every turn dat transdiscriminatie onder de loep neemt, bevestigt dat beeld. Het laat zien dat 90 procent van de transgenders gediscrimineerd wordt en 53 procent uitgescholden, belaagd en in de identiteit ontkend. 35 procent werd wel eens in elkaar geslagen, de werkloosheid onder transen is de helft hoger dan de rest van de bevolking, ze worden vaker verkracht en aangerand, hebben er meer moeite mee om een huis te vinden.

Lees verder