Transgender agenda

ikke2

Tremble, hetero swine, when we appear before you without our masks.

Natuurlijk begrijp ik dat je niet in moet gaan op de rancuneuze en domme provocaties van een anonieme blogger als DonQuijotte, een misdadige bedreiger en lasteraar die binnenkort vervolgd gaat worden voor zijn misdrijven. Maar die obsessie met mij moet nu echt afgelopen zijn. Vanzelfsprekend verwachtte ik dat Don in al zijn intellectuele luiheid niet in staat is om een transgender van een mogelijk genderfluïde travestiet als Conchita Wurst te onderscheiden en op de één of andere manier mijn  diagnose met genderdysforie beter meent te kunnen stellen dan mijn huisarts en psycholoog (verwijsbriefje). Zoals deze compulsieve hoaxroepert eerder dan weer beter dan mijn cardioloog wist dat ik geen hartinfarct had. Calculeerde ik natuurlijk in voor ik – gedwongen door neonazi’s– uit de kast kwam. Het zal wel en maakt me eigenlijk niet uit, want mijn directe familie en vriendenkring is inmiddels ook op de hoogte. Het voelt prettig, open, vrij. Het zijn de neonazi’s en donquijottes van deze wereld die plaats moeten maken voor mij. Niet andersom. Wat Don vooral laat zien is dat hij als hij de kans heeft over lijken gaat en in wezen een compassieloze sociopaat is.

Don vindt het ook helemaal niet werkelijk, maar heeft de aandacht voor zijn met mongolen als “stevie wonder” en “airvd”overspoelde blog gewoon nodig. Mongolen die bijvoorbeeld in de veronderstelling leven dat Michelle Obama transgender is. Don denktover mijn rug met dergelijke provocaties en negatieve de aandacht  te kunnen trekken. Want die stompzinnige verhaaltjes over de platte aarde en de Joden gaan ‘m natuurlijk ook niet worden. Wat hij vooral laat zien, is dat hij kritisch denken en dwangmatig tegenspreken met elkaar verwart. Nee Don, je bent niet “kritisch” als je alles wat evident waar is tegenspreekt. Dan ben je alleen maar dom.

Overigens werd ik inmiddels doorverwezen naar het VUmc om die diagnostiek nog eens helemaal over te doen. Nu nog uitgebreider, duurt bij elkaar een maand of vier en dan word ik helemaal doorgezaagd over wat ik al weet van mezelf. Net als in de COGIATI test die ik deed, dat ik een “late onset” transgender ben. Is overigens nog geen wetenschappelijk bewijs, dat komt eerder voort uit gesprekken dan zo’n testje. en alles gaat dus nog een keer bekeken worden. Misschien komen ze bij het VU uiteindelijk tot de conclusie dat ik een Golden Retriever van binnen ben, je weet maar nooit.

Die diagnostiek is grondig bij het VU. Niet alleen door een psycholoog die ook mijn directe familie wil spreken, maar ik krijg ook een uitgebreid medisch onderzoek, moet in de weer met een endocrinoloog die gaat kijken naar de hormoonbehandeling en hoe dat dan weer samengaat met de bètablokkers en bloedverdunners die ik moet nemen voor mijn hart. Het goede nieuws is in ieder geval dat oestrogeen zelfs een preventieve werking tegen hartinfarcten blijkt te hebben.

Waarom ik dat zou doen als ik niet zelf een transgender ben is me volstrekt onduidelijk, maar volgens Don doe ik dit alleen maar ten behoeve van de “transgender agenda”. Ik schreef mijn “coming out” stuk naar aanleiding van reacties van neonazis die mij op een transgender forum zagen, dus blijkbaar zitten die ook in het complot om de transgender agenda te dienen. Wat die agenda dan precies zou behelzen, ten behoeve van wie ik die zou dienen en wat ik daar precies voor betaald krijg, hij onderbouwt het niet. Maar die agenda zou op de één of andere manier “Joods-zionistisch” zijn. Hoe hij het bij elkaar verzonnen krijgt in dat koortsige breintje van hem is me onduidelijk, maar schijnbaar is het ook niet in het belang van transgenders als je opkomt voor transacceptatie.

Ik googelde zelf nog even op “transgender agenda”, maar kon eigenlijk niets vinden los van wat dom en kwaadaardig geleuter van Martin Vrijland over de “feminisering van de samenleving” en een transgender agenda die door de New World Order gediend zou worden. Op de zoekterm “homo agenda” vond ik trouwens het prachtige gay revolutionary pamflet, dat ik van harte ondersteun:

All laws banning homosexual activity will be revoked. Instead, legislation shall be passed which engenders love between men. All homosexuals must stand together as brothers; we must be united artistically, philosophically, socially, politically and financially. We will triumph only when we present a common face to the vicious heterosexual enemy. If you dare to cry faggot, fairy, queer, at us, we will stab you in your cowardly hearts and defile your dead, puny bodies. We shall write poems of the love between men; we shall stage plays in which man openly caresses man; we shall make films about the love between heroic men which will replace the cheap, superficial, sentimental, insipid, juvenile, heterosexual infatuations presently dominating your cinema screens.

Maar zeker vind ik het belangrijk, nu het homohuwelijk zelfs in de VS the law of the land is, dat op het vlak van LGBT acceptatie de volgende stap gezet moet worden: die van transacceptatie. In die zin ondersteun ik de transagenda van harte en ben eigenlijk dan ook van plan om te gaan bloggen over mijn transitie. Volgens mij lever ik een bijdrage aan die agenda door te gaan schrijven over medische, psychische, sociale en economische gevolgen die ik ondervind van mijn transitie. Als Don daar ook aandacht aan wil geven en op die manier bijdraagt aan mijn platform daarvoor, vind ik dat eigenlijk prima. Vooral doorgaan!

21 thoughts on “Transgender agenda

  1. Dat kun je wel stellen. Ach ja, vroeger trof ik dat soort lui aan in de kroeg, met een bier in de hand omringd door hun vrienden, stoer doen voor te scoren. Nu zijn het een stel randdebielen die geen geld hebben voor de kroeg en worden uitgelachen als ze dit soort onzin ten berde brengen. Tsja, dan moet je maar achter je puttertje interessant zijn. *not*.

  2. *edit*

    Nee xaar, dit is jouw site niet. Komt die Barend nou uit jouw labiele muizenbreintje voort, of vond je een debiel met een “knight in white shining armour” complex die mij namens jou bestrijdt?

    • Carla Kut/ Barend, zeker zolang je door blijft gaan met je achterbakse haat en stalkspelletjes in mijn richting adviseer ik je in je eigen belang hier heel ver weg te blijven. Ik ben er een beetje klaar mee om maar rekening te blijven houden met het onweerlegbare feit dat je een labiele en “kwetsbare” alcoholiste in de schuldsanering bent, terwijl je zelf maar door blijft gaan met je gluiperige gedrag en beschadigingscampagnes.

      Echt oprotten nu.

      • Belachelijk dit weer, wat ben je een ziek persoontje Jeroen…. ik ben al weken niet op die sites geweest.. zo sneu..dat je mensen nodig hebt om je eigen gelijk te halen.. En nee, ik heb niets tegen trans-genders, of homo’s, heb ze heel veel in mijn omgeving. Lullig dat je onder mijn naam post.

        *edit* Carla, we weten nu wel dat je een triest figuur bent die nog niet eens de verantwoordelijkheid voor haar eigen daden kan nemen. Het interesseert me eerlijk gezegd ook geen flikker tegen wie jij al dan niet wat zou hebben, maar dat berichtje was gewoon van jou afkomstig en niemand “hackte” je account, leugenaar.

  3. Uhmm.. ik ben 28 september helemaal niet op jullie site geweest, ik denk dat hettijd wordt dat ik mijn wachtwoorden even ga aanpassen. Weet ook niet wat ‘Xara’ heeft geschreven. Wat ik wel weet is dat ik al heel lang dit soort sites niet meer actief bezoek.

    *edit* totaal ongeloofwaardige leugens weer

  4. dat op het vlak van LGBT acceptatie de volgende stap gezet moet worden: die van transacceptatie. In die zin ondersteun ik de transagenda van harte en ben eigenlijk dan ook van plan om te gaan bloggen over mijn transitie.

    Bloggen over een ‘transitie’ is bloggen over een verandering die je in feite niet zou moeten hoeven te verdedigen, en die in principe als ‘feit’ beschouwd zou moeten worden. Dus, volgens mij kan je beter bloggen over de ‘happiness’ en het ‘thuiskomen’ voor jou als vrouw dan over de ‘transitie’. Die transitie maakt het klinisch, noodzakelijk absoluut, maar wel klinisch.

    Laat zien hoe deze – inmiddels publieke stap – je meer jezelf laat zien, waar je plotseling wel of niet gelukkig van wordt, wat je laat lachen, en waar je van schrikt.

    Veel beter, vrolijker, aangenamer, en leerzamer dan ‘de transitie’.
    Laat zien dat je gelukkig bent – eindelijk – en dat je thuis bent gekomen. Schrijf daar over. Geniet van de onzin ontdekkingen binnen je vrouw-zijn. Wees een vrouw, deel dat, (be)leef het.

    • Ik hoop dat ik gelukkig word. Maar het voelt nu als een wachtkamer, in between, waiting for Godot. Wachttijden zijn echt een verschrikking. Allemaal dilemma’s vanwege die “in limbo” staat, zoals bijvoorbeeld mijn haar dat ik sinds mijn achttiende, toen ik de eerste keer in Israel was, ultrakort droeg. Maar moet ik het nu uit laten groeien of wachten tot ik met die hormonen kan beginnen? Ik zit nu nog vast aan mijn mannelijke verschijning en die voelt extra knellend. Kan ik al beginnen met permanente gezichts en lichaamshaarverwijdering, of ben ik dan niet meer “passable” als man zolang ik dat nog wel moet zijn? Vooral het gedwongen worden om alsnog te moeten blijven functioneren als man for the time being vind ik loodzwaar.

      Diagnostisch traject duurt al een maand of vier. Dan kom ik weer op een wachtlijst van drie maanden voor de hormoonbehandeling en gaat het zo’n zes maanden duren voor dat lichamelijk zichtbaar wordt. Schijnt trouwens ook weer een drama op zichzelf te worden, want dat wordt vergezeld door huilbuien, een “tweede pubertijd”, van alles. En dan heb ik het nog niet eens over wat daarna komt.

      Het is helaas niet zo dat er een fee langskomt die met haar toverstokje zwaait en ik ineens een prinses ben geworden. Het is een verschrikkelijk traject. Enige voordeel is dat je echt heel zeker moet weten dat je dit wil, anders is het niet te doen.

      Ook een beetje een afscheidsfase op een bepaalde manier. Vertelde al eerder dat ik spermadonor (we bedachten “maakmamma”) van mijn dierbaarste vriendin ben en dat gaan we IVF via een Duitse kliniek doen, maar om het kind op een bepaalde manier te verwelkomen, het toch in liefde (op onze manier) geboren te laten worden, vonden we het toch belangrijk dat ik haar in ieder geval één keer via de natuurlijke weg insemineer. Die liefde was er natuurlijk wel en uiteindelijk is het gelukt, maar vond het echt een opgave om die mannelijkheid er nog even bij te halen.

      Dus ja, de kogel is door de kerk, de transitie is begonnen, maar helaas ben ik nu nog niet instant gelukkig 😦

      • Op de korte termijn verhevigt het de genderdysforie eerder, omdat je er helemaal klaar voor bent en dan dus kan gaan wachten.

        • Ja, en dat is misschien juist wel goed ook, dat ‘wachten’. Je lichaam laten aanpassen, de enorme en vooral – voor altijd – hoeveelheid serieus ingrijpende medicijnen die je gaat innemen, de maatschappelijke ontwrichting, de emotionele roller-coasters die je gaat meemaken, etc etc. Het is niet een eenvoudig traject waar je instapt. Zeker niet wanneer je denkt dat het een pad naar geluk is, wat het niet zal zijn.

          Dus, het is goed dat je genderdysforie verhevigt. Het is uitstekend dat je ongemakkelijk bent, ongelukkig zelfs, en de meest bizarre emotionele highs en downs gaat meemaken. Dat is namelijk precies wat je voorbereidt op de dag dat je wakker wordt en je je realiseert dat je het lichaam hebt van een vrouw. Je brein moet dat wel even kunnen bevatten, zeg maar. Nogmaals dus, meer dan goed dat je je nu ongemakkelijk voelt, geniet ervan, zoek het op, ervaar het, beleef het. Veel plezier.

          Maar doe het wel volgens de regels. Dus, onder begeleiding van het VU-team. Zelfmedicatie in dit geval is ernstig af te raden.

          • Het klinkt misschien afgezaagd, ik ben het eigenlijk bijna op alle punten met Ziva eens.
            Ik weet verder niet veel van wat jij vertelt, van wat jij voelt en ervaart.
            Kan hier wel hele verhalen vertellen maar dat zou nergens op slaan en daar bewijs ik niemand een dienst mee.
            Op verdere afstand heb ook ik gezien dat mensen dit proces ingingen, eigenlijk altijd onder de leeftijd van 20, en ik bewonder ze omdat ze doen wat hun hart en verstand ze ingeeft. Leven bestaat uit keuzes, maar dit lijkt mij geen keuze en daarom denk ik ook dat het geen pad naar geluk is wat dat dan ook moge zijn.
            Geluk is ongrijpbaar, niet te vatten.
            Het is wel een pad naar zelfverwezenlijking, naar wie jij eigenlijk bent.
            Verder ben je aan niemand verantwoording verschuldigd dan naar een paar mensen die dicht bij je staan.

          • Dat wachten heeft inderdaad ook wel een functie. Ik gebruik die tijd hard om het sociaal in te bedden en realiseer me dat die omgeving een lager tempo hierin heeft dan ik. Moet ook een transvriendelijke werkomgeving vinden en me van binnen evengoed op de transitie instellen. Ik sta me meer en meer toe om gevoelens te ervaren die ik eerder verdrong en waar ik nu zelfs op moet oefenen om die de ruimte te kunnen geven. Behoefte aan een man met een sterke schouder, gevoelens van zorgzaamheid, dat ik me er eigenlijk niet voor hoef te generen als ik naar romantische komedies kijk en daarbij soms huil.. Er komt een heel spectrum aan gevoelens naar boven die ik eerder de kop indrukte. Daar moet ik weer een nieuw soort van balans in zien te vinden.

            Er komt nu al veel naar boven omdat ik het niet meer de kop indruk en dat wordt nog tien keer zo erg op hormonen.

            Overwoog geen zelfmedicatie hoor. Denk dat het VU traject goed in elkaar zit en wacht rustig af. Maar de overstroming die ze laatst hadden zorgt natuurlijk wel weer voor nog meer vertraging, vind het wel lastig om in die molen te zitten.

  5. Tja, een bonk extra (kunstmatige) hormonen of wat chirurgische ingrepen maakt je natuurlijk niet man of vrouw. Jij als geen ander zou dat moeten beseffen. Het begint bij jezelf, óók zonder die (medische) aanpassingen. Je bent geen vrouw omdat je borsten hebt, of een zachtere huid, of geen ballen. Het zit tussen je oren, in je vingertoppen en in je ogen.

    Begin nou eens om daar van te genieten, dat te realiseren, en dan zal je merken dat al dat andere (inclusief de lichamelijke veranderingen) als vanzelf en logisch volgen.

    Dus, vandaar, en daarom, mijn opmerking om over jouw vrouw-zijn te bloggen/praten in plaats van de (fysieke) transitie te benadrukken. Het gaat over wat je bent, niet hoe je eruit ziet – in eerste en allerbelangrijkste. Al het andere kan worden aangepast en is dus triviaal.

    • Dat ” Het gaat over wat je bent, niet hoe je eruit ziet – in eerste en allerbelangrijkste. Al het andere kan worden aangepast en is dus triviaal ” dus.

    • Ja maar dat weet ik natuurlijk ook. Ik was al die tijd al een vrouw en dat heeft niets te maken met mijn anatomie. Ik zoek daar nog de woorden voor, het is eigenlijk te kwetsbaar maar volgens mij ook nodig om als ervaring te beschrijven.

  6. Het gasgekje knowtoomuch is ook weer bezig bij Don: met de gebruikelijke lijst van linkjes naar krankjorumme nazisites die geen mens serieus neemt.

  7. Wat is het toch met deze holle vaten dat ze denken dat als ze maar hard genoeg schreeuwen en ze zich blijven herhalen er ergens iemand ‘wakker’ wordt?

Reacties zijn gesloten.