PeP: Lucas – Soevereine Soep

shelterbengurionjuly2014

Wat doet een soeverein mens wanneer het toetreedt tot de ‘vdf Dakloos’? Het slaat voor een keer de donatiedoos van Martin Vrijland over en ook Micha Kat’s vakantiewijn-fonds mist een maand het laatste restje van de soevereine uitkering. Er moet namelijk, naast het zoeken van een veilig en gratis onderkomen, een boek gekocht worden. Nee, Wim Dankbaar, niet jouw boek: wel het Onkruidboek van Caroline Zeevat c.s.

Eenmaal uitgepakt – TIP: bewaar het karton om te gebruiken als hoofdkussen – steekt de soeverein een joint op, trekt een blik bier open en wandelt het park in om boodschappen te doen. Op het menu staat soevereine soep waarvan de belangrijkste ingrediënten zo’n beetje alles is waar een geit gelukkig van wordt: brandnetels, weegbree, paardebloemen, witte klavertjes, paarse klavertjes, madeliefjes. Wat je als soeverein maar kan vinden tussen het gras en onder de struiken. Denk geit, maar raadpleeg wel geregeld het Onkruidboek om te voorkomen dat giftige vrije natuur bladeren in je plastic tas belanden.

Is de tas eenmaal vol, dan gaat de “mens van vleesch en bloedt” op zoek naar een natuurlijk persoon bij wie gas en electra nog niet zijn afgesloten én die in het bezit is van een werkend fornuis. Eenmaal gevonden kan het bereiden van het avondmaal beginnen.

gratis cavia-voer

gratis geitenvoer

Zet een pan water met een mergpijpje – voor de bouillon illusie – op het vuur. Snij een paar aardappels – schillen of wassen niet nodig – in stukjes en voeg die toe. Hetzelfde doe je met een prei. Voeg vervolgens veel knoflook, veel ui, en ‘pasta-shit’ toe. Laat alles koken tot de aardappels gaar zijn. Leeg dan als laatste in de pan de zak met versgeplukt geitenvoer. Het is niet nodig om het onkruid te wassen of fijn te snijden. Roer het losjes door de kokende zetmeelsmurrie. De soevereine soep is klaar wanneer je een mooie grijsgroene drab in de pan ziet ontstaan. Het moet er een beetje uitzien zoals het gevangeniseten uit een Sovjet strafkamp. Verdeel over kommen en dien heet op. Eet smakelijk. בתיאבון

grijsgroene drab

grijsgroene drab

Hieronder het instructiefilmpje waar de belangrijkste stappen voor de bereiding van deze onsmakelijke drab worden toegelicht. Als bonus bevat het filmpje een demonstratie ‘waarom moet je met je sufgerookte koppie niet met je vinger een bij uit het water halen?’

Deel 1 van Proef een Plotter: Alex Nieuwsbreker – Hindoestaanse Roti staat hier


Tips, tricks, op- en aanmerkingen, recepten en/of interesse om als lab-rat mee te werken aan dit ‘Proef een Plotter’ koken met en voor gekkies experiment? Gebruik dan het reactie-panel of mail naar proefeenplotter@gmail.com.

Advertenties

6 thoughts on “PeP: Lucas – Soevereine Soep

  1. “Het moet er een beetje uitzien zoals het gevangeniseten uit een Sovjet strafkamp.”

    Het doet mij vooral denken aan een “experiment” wat ik samen met wat buurtvriendjes uitvoerde op 10-jarige leeftijd. Eerst wat mini-baarsjes vangen in de naburige sloot en jonge brandnetels verzamelen, om vervolgens in een tuin de boel te “bakken/koken” op een hout vuurtje. Reuze leuk en natuurlijk was het ontzettend lekker!

    Maar die Luca.. Die kan toch wel gewoon eten kopen van de bedragen die de politie naar hem overmaakt wegens commercieel aansprakelijk? 🙂

  2. Het doet me denken aan mijn jeugd toen mijn moeder macro-biotisch eten ontdekte. Dat werd dus zuurdesembrood, wat als een blok beton op je maag lag. Dan hadden we nog de ‘tuin’ waar dus onbespoten groenten werd gekweekt.

    Niet slecht, maar het aanbod was beperkt, dus we hebben 2 weken onbespoten broccoli met worteltjes gegeten. Ik kan nog steeds geen broccoli meer zien.
    Overigens waren ze toen zo vriendelijk bij ‘de tuin’ om gratis wiet bij de groenten te geven.

    • Op een gegeven moment gaat het met deze man over het eten van mensenvlees, prima camerawerk want je ziet zijn trekjes. Je ziet dat hij er eigenlijk best wel zin in heeft om eens een been te nuttigen, laat zich enkel hiervan weerhouden door wat zijn omgeving dan van hem zou vinden. Brrrrrrrrrrr die trekjes en de manier waarop hij praat doet denken aan Anthony Hopkins in een nieuwe rol.

  3. ach, zo’n onkruidensoepje..

    Het brengt wel weer wat herinneringen naar boven. Rond 1990 woonde ik in het meest chaotische studentenhuis ooit, zo’n huis waar je nu zo blij om bent dat je er niet meer woont, maar waar je verhalen aan overhoudt voor de rest van je leven. Er kon niks op slot in dat huis, het werkte als een magneet op alle locale gekkies, en dat waren er nogal wat. Open inloop van de meest bizarre figuren. Soms markant. Vaak vervelende eikels. Ook nu, als ik de comments op KLOL of Rechtiskrom lees, dan plaats ik automatisch de gezichten erbij van de gekkies uit die tijd.

    En zo hadden we ook een periode dat we “terug naar de basis” gingen, terug naar het tijdperk van jagen & verzamelen. Wat inhield dat we niks meer in de winkel mochten kopen. Jatten uit andermans moestuin mocht dan weer wel, maar het meeste groenvoer was het onkruid uit onze tuin (we hadden geen gebrek aan onkruid in onze tuin). Iemand anders van ons was zeer bedreven in het ogenschijnlijk-negeren-der-dieren en kon zo dicht bij de stadsparkkonijntjes komen dat ie er fluks bovenop kon springen en een ferme tik in de nek gaf. Jummie, konijn!

    Zou ik ooit terug moeten naar een bestaan met minimaal budget, zou ik honderd keer liever onkruidensoep eten dan laffe kiloknallerlasagna van de Lidl.

Reacties zijn gesloten.