The Putain Bear-Trap

120229PutinVote_5877736Ik bedoel dus Vladimir Vladimirovitsj Poetin (Russisch: Владимир Владимирович Путин), al 14 jaar de onbetwiste Tsaar van het ‘nieuwe’ Rusland. Via een slimme constructie met bloedbroeder Dmitri Medvedev (“de beer” voor mensen met kennis van Slavisch), bleef de sluwe vos al die tijd aan de macht en bracht het gebroken Rusland terug op het wereldtoneel. Als absolute tiran, of eigenlijk de putain van de вор в законе, het is maar hoe je het zien wilt. 

Eerlijk is eerlijk: hij is een meester-schaker en de madam van moedertje Rusland en haar oligarchen (de Russische maffia dus). Hij flikt het weer: al eerder pakte hij kleine stukjes Sovjet-Unie terug, maar presteert het nu om het belangrijke Oost-Oekraïne en de Krim op te rellen en zijn tactiek van *kuch* ‘vreedzame’ landjepik voor elkaar te krijgen.  Waar ze echt van genieten in de Krim. (Maar niet heus) Daar blijken  ze toch te gaan beseffen dat het allemaal mooier leek dan het was, die bizarre Hitlereske anschluss met moedertje Rusland.

Wat velen die dit blog zo af en toe volgen misschien al doorhadden, is dat uw verslaggever zich met enige regelmaat ophoudt in het oosten van Europa. Zo pekelde hij zich het afgelopen paasweekend ergens nabij de Oekraïne met diverse vormen van lokaal bocht, bier, sigaretten en barbecues. “Heerlijk”, hoor ik u denken, want los van de teken, het harde leven van houthakken en katers van heb ik jóu daar, is het natuurlijk het goede leven. Saamhorigheid met mensen is prachtig.

Na me halfdronken bijna van een stuk ledemaat ontdaan te hebben, kwamen de lokale verhalen al snel bovendrijven. Hoewel uw Oostblok / MOE-lander correspondent zich liever vrijwaart van gesprekken over seksuele geaardheid, religie en politiek tijdens het overmatig zuipen en feestvieren in het Oosten, waagde ik het toch te vragen aan deze ploeg MOE-landers wat hun visie is op de huidige ontwikkelingen in de Oekraïne. Na een borrel komen de tongen los en vertelt men persoonlijke verhalen van hun ouders en grootouders.

De antwoorden waren unaniem: Rusland wordt gevreesd en gehaat, zeker het huidige Rusland van putain, sorry (weer fout), Poetin. De mensen vrezen dat de Russen doorstoten en binnenkort weer aan de landsgrenzen staan met hun 16,000 tanks en door propaganda verblinde troepenmacht. “Waarom zo bang”, vroeg ik. Ook dit antwoord was unaniem, de Oostblokkers zijn zich maar al te bewust van de hordes Russen die zowel voor als na de revoluties emigreerden naar hun landen en wiens loyaliteit enkel en alleen bij het Rusland van Poetin ligt. Bijvoorbeeld in de Baltische staten, waar een enorm percentage van de bewoners etnisch Rus is. Schatrijk door gas en olie en ze kopen alles op. Economical warfare dus.

Wie vertrouwt de Russen? Geen helder denkend mens, zelfs geen Rus vertrouwt een Rus, werd mij verteld. Toen de Krim vorige maand plotsklaps gelandjepikt werd, zag iedereen dat met angst en beven aan. We worden toch beschermd door de NAVO, werd er toen angstig gezegd. Want het klopt, weinig van onze oosterburen hebben een leger waar je iets mee kan. Ze hopen op Frankrijk, Groot-Brittannië, Italië en vooral de Verenigde Staten.

In de Oekraïne is het lastig kiezen. Er waren eerst pro-westerse protesten en plots sloeg de vlam in de pan. Nogal schokkend, maar dat gebeurt als een volk in opstand komt. Dat was al erg genoeg, maar wat daarna gebeurde was angstaanjagend: uit het niets waren er ineens zwaarbewapende elite troepen zonder insignes op de Krim. Iedereen wist het: ‘de Russen’. Met argusogen werd aanschouwd hoe de Krim, een prachtig gebied dat ooit van de Krim-Tataren was, maar door een gedwongen massamigratie ineens een Russische meerderheid kende, werd gepikt.

Dit Krim-gedoe was volgens iedereen typisch ‘Putain-style’. Om zijn droom van een ‘Groot-Rusland’ overheerst door deRussen te verwezenlijken, kon hij de graanschuur en gasreserve Oekraïne niet in handen laten vallen van het gehate westen. Anders gezegd: deze vernedering kon Poetin zich niet laten welgevallen. In plaats van samenwerking met de EU en de NAVO ging de megalomane Poetin dan ook voor de optie Sovjet-style russian pride en knipte met zijn vinger om de vijfde colonne in de Krim en Oost-Oekraïne te activeren; uiteraard ondersteund door de elitetroepen van de FSB.

Het westen stond perplex. Onze oorlogen gaan natuurlijk om hetzelfde machtsspel, maar we waren toch wel klaar met vechten in Europa? Wat nu? Nieuwe en oude vrienden door heel Oost-Europa zijn bang omdat ze verwachten dat Putain (sorry Poetin) het er niet bij laat zitten en de hele Oekraïne pakt. Ze wantrouwen ook onze loyaliteit vanuit de NAVO en EU bondgenoten, de grote vraag is komen die echt wel in actie? Zij denken van niet niet en Putin zal met zijn 16,000 tanks binnenkort wel aan de grenzen van onze bondgenoten staan.

Lange tijd leek het na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie  heel goed te gaan (voor ‘ons’ tenminste). ‘We’ hadden gewonnen en voormalige Warschaupactlanden sloten zich na jaren van brute stalinistische onderdrukking maar al te graag aan bij de NAVO en de EU, om permanent onder de invloed van het verzwakte Rusland uit te komen en de kans te grijpen om een mogelijke invasie van de al eeuwen verschrikkelijk expansionistische Russen te voorkomen.

Maar goed, Rusland heeft gas, heel veel gas en gas dat het westen nodig heeft, dus we protesteerden maar zachtjes toen Rusland in 2008 stukken land van ‘bondgenoot’ Georgië annexeerde. Eigenlijk niet zo vreemd, want er loopt een fikse oliepijpleiding van de Azerbeidzjaanse olievelden bij de Kaspische Zee door Georgië (dus om Rusland heen), die van vitaal belang is voor de Europese energievoorziening. We lieten het maar zo, want Georgië had is natuurlijk kansloos tegen de macht van het Russische leger en niemand had zin in oorlog met de Russen. Het risico dat deze pijpleiding kapodtstuk zou gaan werd veel belangrijker gevonden.

Kortom Swap, Nou en? Wat kunnen ons die rare wodka-zuipende Oekraïners nu schelen? Geef dat stuk toendra maar aan Poetin!

Maar wat je dan vergeet: Oekraïne is de graanschuur van Europa en met het oog op de smerige spelletjes die Poetin speelt, lijkt het me niet gewenst om dat zomaar aan Poetin weg te geven. Er zit een nog enorme hoeveelheid gas in en rond de Krim, dat ‘we’ voor weinig kunnen krijgen als we goede vriendjes zijn met de Oekraïne. Daarnaast barst het van de staal en mineralen in Oost-Oekraïne, fabrieken en noem maar op. Los daarvan dat het is ronduit beangstigend is dat er een Tsaar is in Europa die aan landjepik doet, op een manier die doet denken aan de acties van Hitler in Sudetenland en Oostenrijk. Zeg maar ‘dankie vir die’ 25 jaren rust en vrede want we zitten zeer binnenkort weer midden in een wapenwedloop en dat kunnen eigenlijk  niet zo goed gebruiken. Wel goed tegen de jeugdwerkloosheid -dat wel-

9 thoughts on “The Putain Bear-Trap

  1. Och je moet kiezen in het leven, altijd. Ik zou zo zeggen tegen de complotgekkies van o.a. PowNed en GeenStijl en uiteraard alle andere geesteszieke randdebielen. Vraag een visum aan en vertrek morgen naar het heilige Rusland. Ik wens je persoonlijk veel succes. Tot ziens. Ik doe mijn best voor mijn waarden en normen. En die deel ik met velen.

    • Micha Kat praat weer met veel bravoure over het ‘mislukken van Koningsdag’ maar de werkelijkheid is dat dit het afschrijven is van zijn angst om preventief voor Koningsdag opgepakt te worden als ‘domestic terrorist potential’.

      Kat ligt met een doos pillen tegen het angstzweet bij zijn Duitse vriendinnetje onder het bed zijn opruiende tekstjes te typen.

Reacties zijn gesloten.